In de sprookjes worden de wortels van het menselijk bestaan in verband gebracht met de kosmos. Er is geen groter zegen mogelijk om aan een kind te geven! Het kind groeit nog, moet zichzelf nog vormen en ontwikkelen. De sprookjesbeelden brengen zielenvoeding voor de ontwikkelende kind.

De beelden van sprookjes zijn werkelijke beelden vanuit de geestelijke wereld. Ook al is het verleden tijd, het blijft van kracht. Daarom is de juiste wijze om een sprookje te beginnen, altijd: Er was eens ….waar was het ook weer? Waar was het niet? En dan eindigen met: Ik heb dat eens gezien. En als zij niet dood zijn leven zij nog.

Het maakt een enorm verschil of kinderen de gelegenheid gegeven wordt om met sprookjes en mythen groot te worden al dan niet. De kracht van de sprookjesbeelden geven vleugels aan de ziel dat zich pas op een latere leeftijd laten merken.

                                                                               Rudolf Steiner